SERIAL NETFLIX
Na co się gapisz?
Co z rozgrywkami?
Kontynuujemy.
Proszę pana.
Dziękuję.
Dobrze pan wygląda.
Za chwilę rozpocznie się czwarta gra.
Zawodnicy proszeni są o przejście do sali gier zgodnie z instrukcjami.
Powtarzam.
Za chwilę zacznie się czwarta gra.
Zawodnicy proszeni są o przejście do sali gier zgodnie z instrukcjami.
Widzicie tutaj ludzi, którzy złamali i splamili
zasady rządzące tym światem dla własnych korzyści.
Wszyscy jesteście tutaj równi.
Należą wam się równe szanse bez dyskryminacji.
Nie pozwolimy, by to się powtórzyło.
Szczerze przepraszamy za ten incydent.
ODCINEK 6 GGANBU
RUNDA SZÓSTA LISTA ZWYCIĘZCÓW
UMOWA POUFNOŚCI
Mówi Lider.
Tak. Miał miejsce drobny incydent,
ale już się nim zajęliśmy.
Nie ma się czym martwić.
Dopilnujemy, żeby do przyjazdu VIP-ów nie został po nim ślad.
Tak. Gra rozpocznie się na czas, zgodnie z planem.
Wyglądasz okropnie.
Dlaczego? Straciłeś donosiciela?
Cholerna szmata.
Witajcie na czwartych rozgrywkach.
Tym razem zagracie w dwuosobowych zespołach.
Dobierzcie się w pary.
Gdy podacie sobie ręce, staniecie się drużyną.
Powtarzam.
Tym razem zagracie w dwuosobowych zespołach.
Dobierzcie się w pary.
Gdy podacie sobie ręce, staniecie się drużyną.
Proszę dobrać się w pary w ciągu dziesięciu minut.
Cześć, skarbie.
Bądźmy razem.
Jestem lepsza, niż myślisz.
I silniejsza niż większość facetów.
Pięć razy skazali mnie za oszustwo.
Nigdy się nie uczyłam, ale jestem niesamowicie mądra.
Jeśli ze mną zagrasz,
zrobię wszystko, co każesz.
Zdziwisz się, co mogę dla ciebie zrobić.
Proszę.
Wstydzicie się zagadać, mimo że każdy chciałby grać ze mną?
Niezdecydowani?
Sama mam zdecydować za was?
Nie ośmieszaj się.
W ten sposób nikogo nie przekonasz.
Spójrz prawdzie w oczy.
Nikt nie chce grać z kobietą ani starcem.
Oczywiście, że nie. Chodzi o nasze życie.
Prawie zginęliśmy na przeciąganiu liny.
Masz rację.
Nie bez powodu Bóg stworzył Ewę z żebra Adama.
Mężczyźni i kobiety
odgrywają różne role.
Idioci.
To nie jest Eden.
Dokąd idziesz?
A co? Chcesz być ze mną w parze?
Idioci.
Twój błąd, że nie chcesz być ze mną.
- Sang-woo, zagraj z… - Ali, bądźmy razem w parze.
Te ich gry wymagają siły albo sprytu.
Jeśli połączymy siły,
zdołamy wygrać z większością drużyn.
Nie przejmuj się mną.
W porządku. Naprawdę.
Będziecie świetnym zespołem.
Znajdę kogoś innego.
Zróbmy to.
No dobra.
Proszę pana.
Przepraszam, ale…
Musisz to założyć.
Ludzie będą tobą gardzić,
jeśli nie będziesz miał bluzy.
Damy radę.
Jestem do usług, szefie.
Hej.
Dołącz do mnie.
Dlaczego?
Będziesz błagała tych dziadów, żeby z tobą zagrali?
Trochę siara.
Nie obchodzi mnie to. Muszę wygrać za wszelką cenę.
No to grajmy razem.
Dopilnuję, żebyś wygrała.
Niby jak?
Za wszelką cenę.
Dlaczego chcesz ze mną grać?
A czemu ty chciałaś, żebym dołączyła?
Bo wydawało mi się, że nikt inny się nie zgodzi.
Teraz czuję to samo.
Nie znajdziesz wśród nich nikogo lepszego ode mnie.
Jestem nauczycielem matematyki.
Co rano grywam w piłkę, więc mam dobrą kondycję.
Inni chcieli grać ze mną, ale odmówiłem, bo wolałem ciebie.
Uznałem, że będziemy zgranym zespołem.
Problem w tym…
że nie wiemy, co to za gra.
Przestań się rozglądać i dołącz do mnie.
Bo inaczej z nikim nie zdążysz się sparować.
Bo wiesz,
zabili oszusta, więc zostało tylko 39 graczy.
Ktoś zostanie bez pary.
Co wtedy?
A jak myślisz?
Wyeliminują go.
To pewnie będzie ten staruszek.
Nie marnuj czasu
i dołącz do mnie.
Proszę pana.
Zagramy razem?
Czas minął.
- Popełniacie błąd. - Dobraliście się w dwójki.
- Przejdźcie teraz do sali gier. - Myślicie, że wygracie beze mnie?
Jestem Han Mi-nyeo!
Drżą przede mną wszyscy od Dongducheon po Gangnam!
Cholera.
A jeśli każą nam grać w Gonggi albo w gumę?
Jestem w tym mistrzynią.
Skarbie, zagraj ze mną. Chłopcy nie są w tym zbyt dobrzy.
Skarbie!
Zostań moją partnerką.
Niech te fiuty spadają.
- Co? - Musimy trzymać się razem!
- Boże! - Z laskami też się dogaduję!
Dam z siebie wszystko!
Przestań!
- Nie ufaj mu. - Jasne.
Przecież to dupek. Przy pierwszej okazji cię zdradzi.
Był w zmowie z tym lekarzem.
- Jasne. - Wiedziałeś o tym?
Chciał ratować swój tyłek, więc ukrył to przed tobą.
Powiedz, że się mylę, dupku!
Był z nimi!
Też zasługuje na śmierć!
Puszczaj mnie!
Gdzie są wszyscy?
Czemu wszyscy sobie poszli?
Nie mam jeszcze partnera.
Gdzie mój partner?
Kto mi odebrał partnera?
Gdzie mój partner, dupki?
Gdzie mój partner?
Przyprowadźcie go. Dupki! Mój partner!
Irytująca suka.
Cieszę się, że więcej jej nie zobaczę.
Przy okazji,
o czym ona mówiła?
Z tym lekarzem.
Zapomnij o tym.
Suka była zdesperowana. Gadała, co jej ślina przyniosła na język.
Zawodnicy proszeni są o podążanie za personelem.
Ali, nie denerwuj się.
Razem na pewno wygramy.
Z tobą nabrałem nadziei, że może się udać.
Tak, wygramy i spadajmy stąd.
Weźmiemy pieniądze i wrócimy do naszych rodzin.
Dobrze, Sang-woo.
Kiedyś mieszkałem
w podobnej dzielnicy.
Ja też.
Moja ulica z dzieciństwa wyglądała prawie tak samo.
Weźcie po jednym woreczku.
W każdym z nich jest dziesięć kulek.
Przeliczcie je.
Chyba będziemy grać w kulki.
Zna pan tę grę, prawda?
Pewnie, że znam.
Często grałem w kulki,
gdy byłem mały.
Nieźle mi to szło.
Ja też jestem niezły.
Co za ulga.
- Bałem się, że to będzie gra siłowa. - Jest dobrze.
W takim razie musimy zawrzeć pakt
i zostać gganbu.
Gganbu?
A myślałem, że często grałeś w kulki. Jak możesz nie wiedzieć, czym jest gganbu?
To przyjaciel z sąsiedztwa,
z którym dzielisz się kulkami, ddakji i wszystkim innym.
No tak, gganbu. Już pamiętam.
Miałem kogoś takiego.
- Był moim najlepszym przyjacielem. - To właśnie jest gganbu.
Tak się zawierało pakt?
Dokładnie tak.
- Proszę pana. A raczej gganbu. - Tak?
Rozwalimy wszystkich w tej dzielnicy.
W tej turze zagracie
ze swoimi partnerami.
Gracz, który pierwszy odbierze partnerowi dziesięć kulek, wygrywa.
Powtarzam.
W tej turze zagracie
ze swoimi partnerami.
Gracz, który pierwszy odbierze partnerowi dziesięć kulek, wygrywa.
Kochanie.
Cholera.
Sang-woo.
Piękna.
Proszę pana.
Macie pół godziny.
Zaczynamy grę!
Proszę pana.
Grajmy.
To znaczy, że jeden z nas zginie.
Wolisz tak stać, żebyśmy zginęli obaj?
Czy chcesz się dla mnie poświęcić?
Pewnie nigdy w to nie grałeś.
To największa tragedia od wojny koreańskiej.
No nie?
W co zagramy?
Jesteś taka niewzruszona.
Zimna jak lód.
Naprawdę jesteś szpiegiem z Północy?
Nie gadaj bzdur.
Lepiej mów, w co zagramy.
Nie mam pojęcia.
Starzy ludzie grali w kulki w młodości.
Mówili, że możemy sami ustalić zasady.
Zastanowię się.
To na pewno
było gdzieś tutaj.
Proszę pana, musimy zagrać.
Dziwne.
To na pewno ta alejka.
Gdzie jest mój dom?
Proszę pana.
Wystarczy, że zgadniesz, czy liczba kulek w mojej dłoni
jest parzysta czy nie.
Parzysta czy nie?
Co to znaczy?
Nieparzyste liczby to jeden, trzy i pięć.
Parzyste to dwa, cztery i sześć.
Rozumiesz?
Zastanów się i postaw na to swoje kulki.
Nieparzyste.
Ile postawiłeś?
Cholera.
Za mało postawiłem.
Przestań się śmiać, dupku.
Czemu mnie obrażasz?
Myślisz, że jestem twoim przydupasem, bo nazywałem cię szefem?
Chcesz zginąć, dupku?
Zabijesz mnie? Niby jak to zrobisz?
Nie możemy używać przemocy, idioto.
Naprawdę musimy zagrać.
Co?
W kulki!
Kulki?
Widzi pan? Wszyscy grają.
Też musimy.
Nie.
Masz mnie za dziecko?
Chwila. Proszę pana!
Zagrajmy…
tylko jedną rundę.
Postawimy wszystko i zagramy jedną rundę.
Chyba że wolisz grać aż do końca czasu.
Tak! Nieźle.
Cholera.
Dwa, trzy, cztery.
Moja kolej.
Dobra. W co zagramy?
Skąd ten pośpiech?
Aż tak bardzo chcesz mnie zabić?
Zagramy tylko jedną rundę.
Mamy jeszcze trochę czasu.
Możemy poczekać do końca.
Co będziemy robić do tego czasu?
Porozmawiajmy.
O czym?
O tym, o czym nie mogłyśmy rozmawiać z innymi.
Jedna z nas i tak tu umrze.
Nieważne, co sobie powiemy,
nie musimy się wstydzić.
No nie?
Parzyste.
Ile postawiłeś?
Dwie.
Twoja kolej.
Nie chcę z tobą grać.
Proszę pana.
Chcę zagrać z kimś innym.
Przestań gadać bzdury i bierz kulki.
Ten człowiek ma demencję.
Nie wie, co robi.
W zasadzie się poddał.
Przecież nie może grać. Nie?
Cholera.
Zagrajmy jeden raz. To naprawdę…
To świetna zabawa.
Chcę do domu.
Mój dom jest gdzieś w tej alejce.
Cholera!
Człowieku, weź się w garść.
Jeśli nic nie zrobimy, obaj zginiemy!
Pewnie to pana nie obchodzi, bo ma pan w głowie guza,
ale ja muszę wyjść stąd żywy.
Muszę przeżyć i się stąd wydostać!
Nie krzycz na mnie.
Zagram z tobą.
I 12, 13, 14, 15. Dobra!
Zmieniamy zasady.
Dlaczego? Mam dobrą passę.
Do tej pory graliśmy tak, jak chciałeś,
więc teraz zagramy po mojemu.
Nie chcę.
Cholera.
Zmieńmy zasady gry. To sprawiedliwe.
Mówiliście, że wszyscy tu są równi, tak?
Zgadzam się.
W co chcesz zagrać?
Parzyste.
Co robisz? Otwórz pięść.
Ty draniu.
Oszukujesz.
Sang-woo, o czym ty mówisz?
Czemu ciągle wygrywasz?
Mamy 50% szans na wygraną.
To nie ma sensu!
Nic nie zrobiłem.
Ty dupku. Oszukałeś mnie, udając, że nie znasz zasad!
Mówiłeś, że nigdy w to nie grałeś!
Co zrobiłeś? Mów!
Po co uciekłaś tu z Północy?
Myślałam, że tutaj będzie mi lepiej.
No i?
Jest lepiej?
A co z twoją rodziną? Są tu z tobą?
Tylko młodszy brat.
A twoi rodzice?
Mojego ojca zastrzelili podczas przeprawy przez rzekę.
A moją mamę…
schwytały władze w Chinach, odesłali ją do domu.
Gdzie twój brat?
W domu dziecka.
Parzyste.
Nieparzyste. Parzyste. Nieparzyste. Parzyste.
Wygrałem?
Ile pan postawił?
Cholera.
Będziemy na zmianę rzucać kulkami, dopóki jeden z nas nie trafi do dziury.
A gdy się uda?
Wtedy ta osoba zabierze z ziemi wszystkie kulki.
Wymyśliłeś to, żeby całkiem zmienić wynik gry.
Co jest? Boisz się?
Cholera. Nie boję się.
I całkiem nieźle trafiam w dziurkę.
Nie przeszkadza ci to?
Jeśli wygrasz tę kasę, co zrobisz?
Kupię dom i zamieszkam z bratem, a potem sprowadzę mamę z Północy.
Za 40 miliardów wonów można zrobić o wiele więcej.
Coś jeszcze?
Chcesz dokądś pojechać?
Na wyspę Czedżu.
Na Czedżu?
Widziałam ją w telewizji.
Wyglądała egzotycznie, nie jak Korea.
Słuchaj,
trzeba mieć wielkie marzenia.
Powinnaś przynajmniej lecieć na Hawaje. Albo na Malediwy.
Napić się mojito.
Mojito?
Nie widziałaś tego filmu?
Tego z Lee Byung-hunem.
„Leć na mojito i napij się Malediwów”.
Nie znasz?
Słabo.
Kiedy stąd wyjdziemy,
pokażę ci, jak się bawi na Południu.
Obie stąd nie wyjdziemy.
Wybacz, Ali.
Pomyliłem się.
Ale nie mogę tak umrzeć.
Jeśli tu zginę,
moja rodzina też umrze.
Przepraszam, Sang-woo.
Przykro mi,
ale ja też mam rodzinę.
Ali.
Jeśli mi pomożesz, obaj przeżyjemy.
To dzięki mnie zaszedłeś tak daleko.
Dałem ci pieniądze na autobus,
mój plan pomógł ci przetrwać przeciąganie liny,
razem staliśmy na warcie,
a tuż przed grą obiecaliśmy sobie, że wyjedziemy stąd razem, prawda?
Proszę.
Zaufaj mi i mi pomóż.
Proszę.
Jaki masz plan?
Może
nieparzyste?
Mogą być parzyste.
- Muszą być parzyste. - Szybko.
Nieparzyste.
Znowu wygrałem.
Ile pan postawił?
Cholera.
Mam jedną.
Została mi jeszcze jedna.
Cholera.
Podejrzewam,
że niektóre drużyny nie zdążą wyłonić zwycięzcy.
Dlaczego?
Pamiętasz zasadę?
Wygra osoba, która w pół godziny wygra kulki drugiego gracza.
Pomyśl.
Nie w każdym zespole wyłoni się zwycięzca.
Grają i zaczynają od nowa.
Na pewno będą drużyny bez zwycięzców.
Co wtedy zrobią? Wyeliminują obu graczy?
To bez sensu. Muszą wybrać zwycięzcę. Prawda?
Tak.
I na pewno pozwolą nam wtedy zagrać w zespołach.
Drużyna połączy swoje kulki
i zagra przeciw innej drużynie 20 kulkami.
I zagramy jako zespół,
tak jak planowaliśmy od początku.
Uciekniemy stąd razem.
Gracz 414 wyeliminowany.
Chcesz
zrobić mi to samo?
Gracz numer dwa wyeliminowany.
Widziałaś trupa, zanim tu trafiłaś?
Gdy byłam dzieckiem, w moim mieście wybuchła epidemia.
Ludzie umierali każdego dnia.
Żołnierze zbierali ciała i palili je.
Wtedy moja babcia, dziadek i starszy brat
spłonęli.
Muszę przyznać, że twoje historie są zbyt mroczne.
A ty?
Widziałaś?
Gracz 130 wyeliminowany.
Pierwszą taką osobą
była moja mama.
Pewnego dnia wróciłam ze szkoły
i znalazłam ją martwą na podłodze.
A obok niej
stał mój tak zwany ojciec z nożem w ręku.
Kolejnym trupem, jakiego widziałam…
był mój tata.
A osobą, która stała obok niego z nożem,
byłam ja.
Był pastorem.
Gdy bił mamę
i mnie krzywdził, zawsze się modlił
o odpuszczenie naszych grzechów.
Ale nie modlił się w dzień, gdy zabił moją mamę.
Może wiedział, że ten grzech był niewybaczalny.
Gracz 40 wyeliminowany.
Parzyste.
Nie, chwila.
Chwileczkę.
Moment.
Nieparzyste.
Co powiedziałeś?
Co?
Co powiedziałeś?
Parzyste.
To znaczy,
że przegrałem.
Na pewno możemy obaj wygrać?
Na pewno?
Najpierw mnie posłuchaj. Jeśli nie spodoba ci się plan, odmówisz.
Jeśli to zrobisz,
oddam ci ostatnią kulkę.
Żebyś nie czuł się winny mojej śmierci.
Co to
za plan?
Gracz 68 wyeliminowany.
Zależy, z kim będziemy się mierzyć.
Musimy się dowiedzieć, które zespoły odpadną.
Nie ma czasu do stracenia, rozdzielmy się i sprawdźmy, jak radzą sobie inni.
Znajdź wśród graczy
bardzo młodych albo starych ludzi.
Mam patrzeć na wiek?
Tak, to najważniejsze.
Sprawdź, czy są młodzi, jak ty,
czy powyżej pięćdziesiątki.
Idź uliczką naprzeciwko. Ja pójdę w drugą stronę.
Dobrze, Sang-woo.
Ali.
Twój woreczek.
Nie noś go tak, to niebezpieczne.
W ostatniej chwili ludziom odbije. Kto wie, co się stanie?
Nie możesz go stracić. Wiesz o tym, prawda?
Popilnuję go.
A co ty zrobisz, jeśli wyjdziesz stąd z pieniędzmi?
Nie myślałam o tym.
Ktoś na mnie czekał,
kiedy wyszłam z więzienia.
Myślałam, że to wierzyciel po dług mojego ojca.
Ale dał mi wizytówkę.
Tę dziwną.
Przyszłam tu, bo nie miałam dokąd pójść.
Więc nie myślałam o tym, co będzie potem.
Polecimy razem na Czedżu?
Wybacz.
Znowu zapomniałam.
Gracz 229 wyeliminowany.
Cholera.
Myślałem, że się uda. Cholera.
Nic ci już nie zostało?
Mam jeszcze
ostatnią.
Deok-su.
Fajnie się grało.
Wpadła. Moja! Niebieska kulka!
Fajnie się grało, dupku.
Cholera!
Dranie!
Gracz 278 wyeliminowany.
Proszę.
I jak? Tak będzie bezpieczniej, nie?
Tak.
Spotkamy się tu, gdy zostaną trzy minuty.
Opowiem ci wtedy plan.
Nieparzyste.
Raz, dwa, trzy.
Obaj mamy po trzy kulki.
Tak, ale co pan powiedział?
Co?
Co powiedziałem?
Parzyste.
Naprawdę
tak powiedziałem?
Tak.
To znaczy,
że znowu przegrałem.
Gracz 43 wyeliminowany.
Tu grają starsi.
Gracz 85 wyeliminowany.
Rzuć wreszcie.
Trójka młodych.
- Jak mogłem spudłować? - Odsuń się.
Dwie starsze osoby.
Gracz 276 wyeliminowany.
Pana kolej.
Co?
No tak.
Dawaj.
Nieparzyste.
Jaki dziś dzień?
Bo dwudziestego czwartego
ma urodziny mój syn.
Chciałem mu kupić na urodziny robota.
Ale zupełnie zapomniałem i w zeszłym roku nic mu nie kupiłem.
Tym razem muszę mu coś kupić.
No dobrze.
Co powiedziałeś?
Nieparzyste.
Mam 20 kulek.
Zgodnie z zasadami
miałem zdobyć kulki przeciwnika w dowolnej grze
bez użycia przemocy.
Nie użyłem przemocy.
Ile? Zostały dwie?
Cholera.
Do końca rozgrywek zostały trzy minuty.
Gracz 158 wyeliminowany.
Pora zagrać.
Kto rzuci kulkę bliżej muru,
to wygra.
Co ty na to?
Sae-byeok.
Co?
Tak się nazywam.
Kang Sae-byeok.
Sae-byeok.
Ładne imię.
A ty?
Ji-yeong.
A nazwisko?
Nie mam.
Kto pierwszy?
Możesz zacząć.
Masz niższy numer.
Moje kulki zniknęły.
Co mam robić?
Chciałbym jeszcze pograć.
Pożyczysz mi
chociaż jedną kulkę?
Przepraszam.
Gracz 70 wyeliminowany.
Spójrz na to.
Została mi jedna.
Mam jeszcze jedną.
Dwa, cztery, sześć, osiem.
Dwa, cztery, sześć, osiem. Dziewiętnaście.
Dziewiętnaście.
Proszę zaczekać.
Proszę pana!
Co robisz?
Przegrałam.
Co ty wyprawiasz?
Wyślizgnęła mi się z ręki.
To miałaś na myśli, mówiąc,
że dopilnujesz, żebym wygrała?
Myślisz, że będę wdzięczna?
Rzuć jeszcze raz.
I tak nie udałoby mi się wygrać.
Pozwól mi przegrać z klasą.
Przestań udawać, że to nic wielkiego, i rzuć jeszcze raz!
Ja nic nie mam.
Co?
Ty masz powód, żeby się stąd wydostać,
a ja nie.
Zastanawiałam się, co powinnam zrobić,
jak tylko wyjdę.
Ale nic nie przychodziło mi do głowy.
Powinna wygrać ta, która ma jakiś cel.
Tak powinno być.
Obiecaj, że wyjdziesz stąd żywa.
I…
spotkasz się z mamą,
odzyskasz brata
i odwiedzisz Czedżu.
Sang-woo!
Sang-woo, gdzie jesteś?
Sang-woo!
Sprawdziłem wszystkich.
Sang-woo.
Sang-woo!
Gracz 199 wyeliminowany.
Kang Sae-byeok!
Dzięki,
że ze mną zagrałaś.
Gracz 240 wyeliminowany.
Zagrajmy jeszcze raz.
Jeszcze jedna kolejka.
Cholera.
To ten dom.
Mieszkałem w tym domu
z żoną i synem.
Z przodu mieliśmy mały staw.
Proszę pana, została panu jedna kulka.
Musi pan ze mną zagrać.
Kiedy wracałem do domu z pracy,
mój syn bawił się z przyjaciółmi.
Nawet nie zauważał, że wróciłem.
Niech pan się otrząśnie!
Otrząśnie się pan i mnie posłucha!
Chowałem się za słupem
i patrzyłem, jak się bawi.
Byli tacy weseli.
Proszę.
Proszę wziąć się w garść.
Błagam.
Zagrajmy jeszcze raz. Postawimy wszystko, co mamy.
Co?
Stawiam wszystko, co mam.
Ty też postaw wszystko.
Jak to?
Postawisz wszystko, co masz,
a ja zrobię to samo.
To sprawiedliwe.
Mam postawić wszystko, żeby zdobyć jedną kulkę?
To jakiś absurd.
To bez sensu!
Czyli…
oszukiwanie mnie
i zabranie mi kulek ma sens?
Weź.
Jest twoja.
Jesteśmy…
gganbu, prawda?
Nie pamiętasz?
Obiecaliśmy sobie, że będziemy swoimi gganbu.
A ze swoim gganbu dzielisz się wszystkim.
Dziękuję
za wszystko.
Dzięki tobie
dobrze się bawiłem
przed końcem.
Nie płacz.
Wszystko
będzie dobrze.
Przypomniałem sobie swoje imię.
Jestem Il-nam.
Oh Il-nam.
Gracz numer jeden wyeliminowany.
Napisy: Małgorzata Fularczyk