SERIAL NETFLIX
W moim mieście nazywaliśmy tę grę „grą w kalmara”.
Nazwa wzięła się stąd, że pole gry miało kształt kałamarnicy.
Zasady są proste.
Dzieci dzielą się na dwie grupy: atak i obronę.
Gracze obrony mogą biegać wewnątrz pola na obu nogach,
a atak może jedynie skakać na jednej nodze poza polem gry.
Twoja mama!
Ale gdy napastnik przegoni obrońcę i wbiegnie w pole w połowie kalmara,
będzie mógł chodzić na dwóch nogach.
Tajny inspektor.
Z jakiegoś powodu nazywaliśmy to tajnym inspektorem.
Po przygotowaniu do ostatecznej bitwy
zawodnicy ataku gromadzą się przy wejściu do kalmara.
Jazda.
Aby zwyciężyć, napastnicy
muszą dotknąć stopą oznaczonego pola na głowie kalmara.
Jeśli obrońca wypchnie cię z pola kalmara,
umierasz.
Zgadza się. Umierasz.
Hurra!
„Hurra”.
Gdy zdobędziesz pole, krzyczysz: „Hurra!”.
W tamtej chwili czułem, że cały świat należy do mnie.
To było szczęście.
ODCINEK 1 ŚWIATŁO CZERWONE, ŚWIATŁO ZIELONE
To dla mnie?
Pamiętasz, że Ga-yeong ma dziś urodziny?
Tak.
Zabierz ją później na kolację.
Za to nie da się już porządne zjeść.
Ga-yeong uwielbia smażonego kurczaka.
Kup jej trochę.
Nie mogę jej kupić samego kurczaka.
Powinienem dać jej jakiś prezent.
Daj mi więcej.
Nie mam pieniędzy.
Jak to?
Dałem ci wszystko, co zarobiłem jako kierowca.
Boże, te drobniaki?
Nie wystarczyły nawet na spłatę twoich miesięcznych odsetek.
Nie spłacimy tych długów w ten sposób.
Lepiej korzystajmy z pieniędzy.
Boże.
Możesz przestać tak robić?
Zalej naczynia, jak skończysz.
Ciągle mówisz, że bolą cię plecy, a prawie nic nie robisz!
Zobaczmy.
BANK DAEHAN
WPROWADŹ PIN
PIN NIEPRAWIDŁOWY
Pewnie moje urodziny.
Zmieniła PIN.
Matka wreszcie się ciebie wyrzekła.
Cholera.
PIN NIEPRAWIDŁOWY
Cholera. Co ta kobieta wymyśliła?
Spróbuj jej datę urodzenia.
Jej urodziny?
Urodziny mamy…
Nie znasz daty urodzenia matki?
Niewdzięczny gnojek!
Zamknij się, dupku! Znam!
Obchodzi je według kalendarza księżycowego i co roku jest inna data.
Idiota. Nic nie wiesz…
To wpisz datę księżycową.
Cholera.
Cholera!
Cholera.
Uważaj.
Zablokują kartę, jeśli jeszcze raz popełnisz błąd.
Zastanów się. Masz jakiś pomysł?
Proszę wprowadzić żądaną kwotę.
Co wpisałeś?
Dzisiejszą datę. Urodziny mojej córki.
Babcia kocha wnuczkę bardziej niż mnie.
Boże.
Nr 9, Trzy Pasy, na drugim miejscu. Nr 6, Sucha Burza, na trzecim.
Numer trzy, Jack Prince, jest czwarty.
Przewaga lidera się powiększa.
Wchodzą z prostej w zakręt.
- Tak jest. Numer dziewięć! - Cwałuj!
- Jack Prince przyspiesza. - Jazda!
- Dogania Trzy Pasy. - Dalej!
- Hwarang nie oddaje swojego miejsca. - Do ataku!
- Hwarang przekracza linię mety. - Nie!
Cholera!
Mówiłeś, że dziewiątka na pewno wygra!
Co za idiota.
Jak taki świetny koń mógł przegrać?
Zaraz zamykamy zakłady na dziesiąty wyścig.
- Powtarzam. - Pospiesz się, dobra?
Za chwilę zamykamy zakłady na dziesiąty wyścig.
Człowieku.
- Co ty… - Zostawisz mnie w spokoju?
Próbuję myśleć!
Dobrze.
Nr 9, Legenda Baekil, jest w środku stawki.
Grzmot z numerem szóstym szybko
- nadrabia straty. - Dalej.
- Ale nadal zostaje w tyle. - Szybko!
- Znowu wchodzą w zakręt. - Dobrze. Skręcaj.
- Złoty Pocisk i nr 8, Sprinter. - Dawaj.
- Mkną z pełną prędkością. - Trzymaj się ich! Na zewnątrz!
Ale zaraz! Po krawędzi pędzi…
- To numer sześć, Grzmot! - Tak!
- Nadrabia straty! - Sześć i osiem, jazda!
- Odstęp się zmniejsza! - Do ataku!
- Szóstka na drugim miejscu. - Biegnij!
- Nie odpuszcza. - Jazda!
- Wszedł na prowadzenie! - Jazda!
- Grzmot wygrywa! - Tak!
Tak jest! Szóstka i ósemka!
Udało się!
- Skąd się wzięła szóstka? - Poważnie!
Co ja mówiłem? Mówiłem, że moja córka ma dziś urodziny!
Ósmy czerwca. Szóstka i ósemka.
Oto 4 560 000 wonów.
Dziękuję.
Proszę.
Kup sobie americano.
A ja?
- Kasa mamy się przydała! - Czekaj!
Gdzie bankomat?
ZAKŁADY - WYŚCIGI KONNE
Tatuś odbierze cię ze szkoły.
Co? Smażony kurczak?
Możesz wybrać coś droższego.
Zapisz, co chcesz zjeść.
Nie.
Nie w trakcie zajęć.
Zrób to na przerwie. Dobrze?
Dobrze. O siódmej.
Zgadnij, co ci kupię na urodziny?
Masz na co czekać.
Będziesz zaskoczona.
Gi-hun!
Hej!
Dawno się nie widzieliśmy!
Ga-yeong. Ja ciebie też kocham.
- Co? - Brać go!
Przepraszam. Z drogi!
Przepraszam. Nic ci nie jest?
- Przepraszam. - Brać go!
Hej! Zatrzymaj się!
Chwileczkę. Dajcie mi wstać.
Mam pieniądze. Naprawdę.
Serio?
To czemu uciekałeś?
Bo…
Chciałem zapłacić wszystko od razu, żeby oszczędzić wam kłopotu.
Ależ miło z twojej strony.
No to ile masz?
Cztery miliony.
Proszę. Resztę zapłacę za miesiąc.
Nic ci nie jest?
Pokaż.
No pokaż.
O matko.
Pyszna.
Chyba nieźle sobie pojadłeś za moje pieniądze.
Miałem przy sobie tę forsę.
Szóstka i ósemka wygrały, więc zdobyłem kasę.
Hej.
Wiesz, czemu tak łatwo wywołać krwotok z nosa?
Bo jest w nim sporo naczyń włosowatych.
Nie, proszę. Nie zabijaj mnie.
Masz smaczną krew.
Może wezmę miskę i zrobię sobie z twojej krwi zupę.
Oddam te pieniądze.
Naprawdę. Oddam.
Co za gnojek.
Nie rycz. Teraz aż mi głupio.
Skąd wiedział, że mam miękkie serce?
Hej.
Wytrzyj łzy
i zostaw odcisk palca.
Jeśli nie zapłacisz do końca miesiąca, wytnę ci nerkę
i jedno oko. Zgoda?
Zły pomysł?
Nie. Rozumiem.
- Śmiało. - Dobrze.
Potrzebuję tuszu.
Masz tutaj naturalny.
Co?
No tak.
Tak, tutaj. Dobrze.
PRZENIESIENIE PRAW CIELESNYCH
Brawo.
Masz miesiąc. Uważaj na siebie.
Proszę zaczekać.
Przepraszam, ale…
mogę pożyczyć 10 000 wonów?
Ty cholerny…
NIECZYNNE
Przepraszam.
Czy mógłbym odzyskać te 10 000 wonów?
ZABAWA SIĘ NIE KOŃCZY AUTOMATY
Cholera.
Dalej!
Dobrze.
Cholera!
Jasna cholera!
Proszę pana.
Nie wychodzi panu, bo nie ma pan strategii.
Jesteś w tym dobry?
No i jest.
Super.
Dobra robota!
To?
Ugryzł mnie wielki komar.
Ostatnio tną jak szalone.
Tato, możesz się bić,
ale nie przegrywaj.
Wybacz, skarbie.
Chciałem kupić ci coś lepszego.
Nie szkodzi.
Byłam na steku z mamą i ojczymem.
Jadłaś stek?
Rozumiem.
Ale tteokbokki są dużo lepsze.
Mama nie pozwala mi ich jeśli. Mówi, że to śmieciowe jedzenie.
Jedz.
Tak!
Ga-yeong, mam dla ciebie prezent.
Wiesz, że w wojsku jest teraz dużo kobiet?
Gdy dorośniesz, kobiety nie będą już dyskryminowane.
Musisz do tego przywyknąć.
Ma nawet zapalniczkę.
Wygląda jak prawdziwy.
Będziesz miał kłopoty, jeśli mama to zobaczy.
Tak myślisz?
W takim razie przechowam go, póki nie podrośniesz.
Tylko nie zapalaj nim papierosów.
Rzuciłem palenie.
No dobrze.
Rzucę palenie.
Na kolejne urodziny dostaniesz ode mnie świetny prezent.
Obiecuję.
Za rok?
Pamiętasz swoje poprzednie urodziny?
Szybko zleciało, co?
Następne też przyjdą w mgnieniu oka.
Tato.
Co?
Nieważne.
No dobrze. Zjedz jeszcze tteokbokki.
Przepraszam. Proszę dokładkę za 1000 wonów.
Proszę nie żałować kotlecików rybnych.
Co tak późno? Nie ma ciepłych ubrań.
Zrobiła się śpiąca, musiałem ją przynieść.
Mam tylko dziesięć minut spóźnienia.
Mówiłam, że po nią przyjadę.
Wystarczy. To jej urodziny.
Mamo.
- Chodź. - Ga-yeong, zejdź.
Zaniosę ją do windy.
Nabierze złych nawyków.
Mamo.
- Ga-yeong, zejdź. - Boże. Serio?
Chodźmy.
Pa, tato.
Idź do domu.
Chwila! Czekajcie.
Proszę pana.
Ma pan chwilę?
Nie wierzę w Jezusa.
Nie o to chodzi.
Chcę panu zaoferować świetną szansę…
Pochodzę z buddyjskiej rodziny, więc daj mi spokój i spadaj.
Proszę pana.
Zagramy w grę?
Kim jesteś?
Handlowcem?
Już ja znam te wasze sztuczki.
Rozumiem, że to kiepska robota,
ale nie mam czasu…
Grał pan kiedyś w ddakji, prawda?
Zagrajmy razem. Gdy pan wygra,
dam panu 100 000 wonów.
Jeśli odwrócę twoje ddakji,
dasz mi 100 000 wonów?
Ale za każdym razem, gdy ja wygram, to pan da mi 100 000 wonów.
Pozwolę panu zacząć.
Jestem dziś w podłym nastroju.
Jeśli to jakiś przekręt, zabiję cię.
Zaczynam.
Jaki chce pan kolor?
Nie ma pan pieniędzy?
Pieniądze…
Może pan zapłacić własnym ciałem.
Ciałem?
Odbiło ci?
Każdy policzek jest wart 100 000 wonów.
Jeszcze raz.
Drzwi otwierają się.
Jeszcze raz.
Wygrałem! Widzisz?
Widziałeś to? Wygrałem!
No to chodź. Nadstaw gębę.
Puszczaj mnie, dupku.
Oto pańskie 100 000 wonów.
Gratulacje.
Jasne.
Wygrałem.
Proszę pana.
Można sporo zarobić w kilka dni takich rozgrywek.
Chce pan spróbować?
Powiedz.
To jakaś nowa piramida finansowa?
Trafiłeś na złą osobę.
Nie jestem tak naiwny.
Panie Seong Gi-hun.
Zrzekł się pan dzisiaj swoich praw cielesnych.
Seong Gi-hun, 47 lat.
Ukończył technikum Daehan.
Były pracownik Dragon Motors, pierwszy dział montażowy.
Odszedł dziesięć lat temu podczas restrukturyzacji.
Otworzył restaurację i bar. Oba lokale upadły.
Obecnie jest kierowcą.
Ma dziesięcioletnią córkę z byłą żoną. Rozwiódł się trzy lata temu.
Jest pan winien 160 milionów wonów lichwiarzom
i 255 milionów bankowi.
Kim jesteś?
Jak śmiałeś mnie sprawdzać?
Zostało mało miejsc.
Czekam na telefon.
No nieźle.
Spragniony w środku nocy Otwieram lodówkę
Piłeś coś?
Nie.
Ani kropli, a i tak czuję się oszołomiony.
Bo dziś zarobiłem!
Nadal bawisz się w zakłady?
Nie chodzi o zakłady.
Zarobiłem te pieniądze uczciwie.
A co ci się stało w twarz?
- Teraz bijesz się z ludźmi? - Dobra, nieważne.
Zastanawiam się, co porabia Sang-woo. Jak mu idzie w pracy?
Ciągle jest zajęty.
Jest za granicą w interesach.
Niewdzięczny gnojek.
Niech zadzwoni, jak wróci.
Chyba nie zapomniałaś?
To dzięki mnie dostał się na Uniwersytet Seulski.
Zabierałem go do szkoły, gdy byliśmy mali.
Poszedł na studia i dostał pracę dzięki mnie,
a nawet nigdy nie postawił mi kielicha.
Nie gadaj bzdur. Weź to i idź do domu.
Tylko nie do baru. Prosto do domu.
Proszę. Reszty nie trzeba.
Spragniony w środku nocy Otwieram lodówkę
To było warte 12 000 wonów.
W rogu pokoju leży solona makrela
Jesteś głodny?
Proszę.
Jedz.
Tylko nic nie zostawiaj.
Zarobiłem na to plaskaczem w gębę.
Głupiec ze mnie jest
Sam widok mamy cieszy mnie
Proszę. Twoje kieszonkowe.
Weź.
Boże.
Znowu grałeś?
Nie.
A co ci się stało w twarz?
Czemu nie odpowiadasz?
To nie tak!
Ukradłeś to komuś?
Nie uprawiałem hazardu ani nie kradłem.
Ciężko zapracowałem na te pieniądze.
Boże.
Kupiłeś smażonego kurczaka dla Ga-yeong?
Zabrałem ją na kolację
i kupiłem jej prezent urodzinowy.
Mówiła ci coś?
O czym?
Ga-yeong z matką i ojczymem
w przyszłym roku przeprowadzają się do USA.
Na kolejne urodziny dostaniesz ode mnie świetny prezent.
Obiecuję.
Za rok?
Do USA?
Tak.
Jej ojczym dostał pracę w Stanach.
Cała rodzina się tam przeprowadza.
Rozumiem.
Jak możesz po tym cokolwiek jeść?
Musisz odzyskać córkę.
Niby jak mam to zrobić?
Wszystko uzgodniliśmy przy rozwodzie.
Ten młody prawnik z góry powiedział,
że jeśli ojciec udowodni, że może utrzymać dziecko,
ma szanse je odzyskać.
Jeśli mała wyjedzie do USA,
zapomni koreańskiego
i będzie wam ciężko ze sobą rozmawiać.
Staniesz się dla niej obcy.
Jesteś pewien,
że dasz radę żyć bez niej?
Dzień dobry.
To ja…
Dałeś mi dziś wizytówkę.
Czy chce pan wziąć udział w rozgrywkach?
W takim razie proszę podać nazwisko i datę urodzenia.
Boże.
Pan Seong Gi-hun?
Tak.
Hasło.
Światło czerwone, światło zielone.
Wszyscy chyba są…
zmęczeni.
Długo będziemy jechać
do tej sali gier?
Co?
Pięćdziesiąt, pięćdziesiąt dwa…
Pięćdziesiąt pięć, pięćdziesiąt sześć.
Proszę pana.
Co pan robi?
Nie mów nic do mnie. Rozpraszasz mnie.
Pięćdziesiąt… Ile było?
Liczy pan ludzi?
Tak, więc nie odzywaj się do mnie.
No i… Co?
Chwila.
Na czym skończyłem?
Proszę spojrzeć tam. Jest tu 456 osób.
Chwila. Pan był tu pierwszy.
Byłem… Co?
Ja jestem ostatni.
Wiem.
Tylko sobie liczę.
Lekarz mi powiedział, że liczenie
zapobiega demencji.
Co pan tu robi w wieku, w którym martwi się pan o demencję?
Powinien pan jeść w domu obiadki przygotowane przez synową,
a potem wylegiwać się na ciepłej podłodze i patrzeć na słodkie wnuki.
A twoi rodzice?
Jedzą obiadki, które robi im synowa?
Moje dni są policzone.
Słucham?
Lekarz powiedział,
że mam w głowie guz.
Guz?
Guz mózgu.
Ty suko!
No!
Rany.
Nie wierzę, że cię tu spotykam.
Co za oczy. Twój charakter się nie zmienił.
Z drugiej strony
przecież nie wycofasz się po kilku ciosach.
Karmiłem cię, dawałem dach nad głową, uczyłem tego, co potrafię,
a ty mnie zdradzasz?
I tak zabrałeś mi więcej, niż jestem ci winna.
Skoro tak, to dlaczego uciekłaś?
Nie uciekłam. Chciałam być niezależna.
„Niezależna”?
Chciałaś być niezależna. Jesteś Yu Gwan-sun czy co?
To idź i pomachaj flagą.
No tak.
Jesteś z Północy, więc pomachaj północnokoreańską flagą.
Chodź tu.
Masz bliznę na szyi.
Tak, to ty! Złodziejka!
Oddawaj pieniądze. Gdzie moje pieniądze?
Oddawaj!
Co, do diabła?
Kim jesteś?
Coś ty za jeden?
Ja? Cóż…
Seong Gi-hun z Ssangmun-dong.
Panie Ssangmun-dong.
Tak?
Nie skończyłem z tą dziewuchą.
Przepraszam, ale też mam sprawę
do tej pani.
Ty draniu.
Co cię z nią łączy?
Boże.
A ciebie co z nią łączy?
Wyglądasz jak bandzior, który żeruje na takich dziewczynach.
Kazałeś jej mnie okraść?
- Ty sukinsynu! - Czekaj!
Ten zbir chce mnie zabić!
Niech ktoś tu przyjdzie! Potrzebujemy pomocy!
Są.
Mamy tu zbira i kieszonkowca.
Bandyta i złodziejka.
Witamy wszystkich serdecznie.
W ciągu sześciu dni weźmiecie udział w sześciu rozgrywkach.
Ci, którzy wygrają wszystkie gry, otrzymają sowitą nagrodę.
Mamy w to uwierzyć?
Usypiacie nas, zabieracie telefony i portfele,
a potem wywozicie w dziwne miejsce.
A teraz oferujecie nagrodę za kilka gierek?
Mamy w to uwierzyć?
Niechętnie podjęliśmy te kroki,
ale zależy nam na dyskrecji.
Zwrócimy wam wszystko po rozgrywkach.
Dlaczego macie na sobie te maski?
Nie ujawniamy uczestnikom
twarzy ani danych osobowych personelu.
W ten sposób zapewniamy sprawiedliwe rozgrywki i dyskrecję.
- Proszę to zrozumieć. - Nie wierzę w ani jedno twoje słowo.
Zwabiliście nas, porwaliście i uwięziliście.
Wymyślacie historyjkę, żeby nikt was nie oskarżył
za te nielegalne działania.
Dlaczego mielibyśmy wam zaufać?
Gracz 218, Cho Sang-woo.
Czterdzieści sześć lat.
Były szef drugiego zespołu w Joy Investments.
Podkradał pieniądze klientom
i zainwestował je w derywatywy i opcje. Inwestycja nie wypaliła.
Wygenerował 650 milionów strat.
Gracz 107, Kim Mi-ok, 540 milionów wonów długu.
Gracz 118, Oh Yeong-uk, 1,02 miliarda długu.
Gracz 322, Jung Min-tae, 880 milionów wonów długu.
Gracz 119, No Sang-hun, 1,39 miliarda wonów długu.
Gracz 369, Park Ju-un, 900 milionów wonów długu.
Wszyscy w tym pomieszczeniu
żyją na krawędzi, z długami nie do spłacenia.
Gdy się do was zwróciliśmy, nie ufaliście nam.
Ale zagraliśmy w grę
i daliśmy wam pieniądze zgodnie z obietnicą.
Wszyscy nam zaufaliście
i zgłosiliście się do rozgrywek z własnej woli.
Dam wam ostatnią szansę.
Wolicie wrócić do beznadziejnego życia i uciekania przed wierzycielami?
A może wykorzystacie ostatnią deskę ratunku, jaką tu oferujemy?
O jakich grach mowa?
W celu zapewnienia uczciwych warunków
nie możemy wcześniej ujawniać informacji o grach.
Przepraszam.
Ile wynosi nagroda?
Nagroda po każdej rozgrywce trafi do skarbonki.
Podamy kwotę wszystkim po pierwszej turze.
Jeśli nie chcecie brać w tym udziału, dajcie nam znać teraz.
FORMULARZ ZGODY GRACZA
GRACZ NIE MOŻE ZREZYGNOWAĆ Z ROZGRYWEK
KTO ODMÓWI UDZIAŁU W GRZE, ZOSTANIE WYELIMINOWANY
ROZGRYWKI MOGĄ SIĘ ZAKOŃCZYĆ ZA ZGODĄ WIĘKSZOŚCI GRACZY
To wszystko?
PODPIS SEONG GI-HUN
Rozgrywka zaraz się zacznie.
Zawodnicy, proszę słuchać poleceń personelu i przejść do hali gier.
Spójrz.
To miejsce jest ogromne.
Proszę spojrzeć w obiektyw. Uśmiech.
Uśmiech.
Cholera.
Spadaj, idioto.
Proszę spojrzeć w obiektyw.
Uśmiech.
Zweryfikowano.
Sang-woo!
To ty, Sang-woo.
Co tu robisz?
Byłem na stoisku u twojej mamy.
Mówiła, że wyjechałeś za granicę w interesach.
Ten koleś mówił prawdę?
Masz długi?
Ty, absolwent US, duma Ssangmun-dong?
Witamy na pierwszych rozgrywkach.
Pogadamy później.
Zawodnicy, proszę się zebrać.
Powtarzam.
Zawodnicy, proszę się zebrać.
Mówi Kierownik.
Zakończyliśmy przygotowania do pierwszych rozgrywek.
Możemy zaczynać.
- Hej. - Co?
Spójrz tam. Co to?
Wygląda strasznie.
Ale ma wielki łeb.
Pierwsza gra to „czerwone, zielone”.
Możecie się poruszać, gdy usłyszycie: „Zielone, czerwone”.
Jeśli ktoś ruszy się w innym momencie, zostanie wyeliminowany.
Czerwone, zielone?
To ta gra, w którą graliśmy jako dzieci?
- Powtarzam. - Chyba tak.
- To jakiś żart? - Możecie się poruszać…
- Serio? - …gdy usłyszycie…
- Założymy się, kto wygra? - „Zielone, czerwone”.
Jeśli ktoś ruszy się w innym momencie, zostanie wyeliminowany.
O milion wonów.
Zgoda?
Cholera.
Stoi.
Ci, którzy przekroczą linię w ciągu pięciu minut,
przechodzą dalej.
Zaczynajmy grę.
Zielone, czerwone.
Gracz 324 wyeliminowany.
Idiota dał się przyłapać.
Co?
Co to było?
Zielone, czerwone.
Zostałeś wyeliminowany, idioto.
Przestań się zgrywać i wstawaj.
WYKRYTO RUCH
Powtarzam.
Możecie się poruszać, gdy usłyszycie: „Zielone, czerwone”.
Jeśli ktoś ruszy się w innym momencie, zostanie wyeliminowany.
Powtarzam.
Możecie się poruszać, gdy usłyszycie: „Zielone, czerwone”.
Jeśli ktoś ruszy się w innym momencie, zostanie wyeliminowany.
Zaczynajmy grę.
Zielone, czerwone.
Gi-hun, nie odwracaj głowy. Posłuchaj.
Nie leż tak, bo zginiesz.
Ta lalka ma chyba czujnik ruchu.
Jeśli się za kimś schowasz, nie wykryje cię.
Zielone, czerwone.
Nie mamy czasu.
Zielone, czerwone.
Kto za mną lezie?
Ta, która cię zdradziła.
Ty suko.
Znowu mam ci wbić nóż w plecy?
Nie.
Proszę.
Przestań się trząść, kretynie.
Zginiesz, jeśli cię wykryją.
Zielone, czerwone.
Proszę, pomóż mi. Proszę.
Puść mnie.
Proszę.
Zielone, czerwone.
Napisy: Małgorzata Fularczyk