Επιστρέφω το φοιτητικό βιβλιάριο.
Κάνε έφεση. Έχεις ελπίδες. Είσαι στο τελευταίο έτος.
Η αποβολή είναι οριστική. Ή δεν είναι;
- Λείπουν δέκα σελίδες. - Έσκισα τα τελευταία μαθήματα.
- Πού θα πάτε; - Στον Καναδά.
- Σε ποιους; - Σε φίλους.
Το διαβατήριό σας.
Το παιδί χρειάζεται τη συγκατάθεση της μητέρας.
Απλώς ελέγχω το διαβατήριο.
- Θα πάρω τη συγκατάθεση... - Και μαζί το διαβατήριο.
Φύγε.
Δεν ξέρεις πώς να την καθησυχάζεις.
Είδες αυτό το όνειρο με τους λύκους;
Καλή μου, σου είπε η μαμά ότι δεν υπάρχουν λύκοι, έτσι;
Θα κοιμηθείς ήσυχα τώρα;
Δε μπορώ να το αντέξω άλλο.
Κι εσύ έκλαιγες όταν ήσουν μικρή.
Γιατί της λέει για τους λύκους;
Δεν έχεις να σηκωθείς νωρίς;
Είσαι ελεύθερη τώρα, πριγκιποπούλα μου!
Άραγε θυμάται καμιά από σας τις μαγικές λέξεις;
Άνοιξε διάπλατα, πόρτα της σπηλιάς!
- Πάμε να κρυφτούμε; - Όχι, το σκάζουμε.
Κάνουμε ένα αστείο στη μαμά;
- Δεν έχω το παλτό μου. - Σου έφερα εγώ ένα.
Έχασα το παιδί μου!... Έχασα την κόρη μου!
Καταλαβαίνετε; Έχασα το παιδί μου.
Θες μια βόλτα στο καρουσέλ;
Μ'έχεις κλέψει;
Είναι απαγωγή όπως στα παραμύθια;
- Είσαι μεγάλο κορίτσι πια, ε; - Έτσι λέει η μαμά.
Κοίταξέ με.
Η μαμά...δεν είναι η μητέρα σου.
Δεν έχω μητέρα;
Έχεις.
Έχεις μητέρα.
Εγώ είμαι η πραγματική σου μητέρα.
Έχουμε δυο σκηνές και τα στρώματα...
Η Μάικα πήγε στα Όρη Μπεζάσι με το πανεπιστήμιο.
Πάρε με σε μια βδομάδα. Κάποιος μόλις ήρθε, νομίζω.
Η Άνια χάθηκε.
- Θέλω να κάνω πιπί. - Πήγαινε εκεί.
- Αυτή είναι; - Αυτή.
Πάντα κάνει πιπί όταν έχει τα νεύρα της.
Τι θέλεις;
- Δε θα μας καλέσεις μέσα; - Τι θέλεις;
Την πήρα από κει.
Και τι θα κάνεις;
Γεια σου.
- Είναι διαφορετικό... - Έχουμε να ιδωθούμε από...
Ο πατέρας μου πέθανε πριν τρία χρόνια.
Κι εσύ;
"Ο Κουκλοποιός."
Κι οι σπουδές σου; Τα σχέδιά σου; Το γράψιμο;
Τα παράτησα.
Κι αυτό;
Θέλετε να φάτε κάτι; Ένα τσάι;
Αποκοιμήθηκε.
Να τη βάλω στον καναπέ;
Όχι, είναι καλά εκεί.
Με σκέφτεσαι ακόμα;
Υπέφερα πολύ γι'αυτό το θέμα, αλλά όχι πια.
- Το ξέρουν; - Όχι.
Την πήρα απ'το θέατρο. Η μαμά παραλίγο να πέσει στη σκάλα.
Έτσι μιλάς για τη μητέρα σου;
Έπρεπε να χαίρεσαι γι'αυτό.
Εδώ και αρκετό καιρό... Νομίζω ότι τη μισώ...
Έτσι ήσουν πάντα, των άκρων. Δεν ήθελες τις μέσες λύσεις.
Πήρα την Άνια και δε θα την πάω πίσω.
Το σκεφτόμουν αυτό για τρία ή τέσσερα χρόνια.
Δεν είμαι πια η κοπελίτσα που αγάπησε τον νεαρό καθηγητή...
...επειδή δεν ήταν σαν τους άλλους καθηγητές της.
Έχεις πολλά μπροστά σου... Δεν έκλεψες, δε σκότωσες...
- Πώς να κλέψεις κάτι δικό σου; - Δεν ξέρω.
- Ίσως όχι. - Συνεπώς δεν έχω κλέψει.
Είναι γενονός.
Να σκοτώσω;...Ναι... Ίσως θα μπορούσα...
- Ήξερες λίγα για τη μητέρα σου. - Το έμαθα πρόσφατα.
Γιατί είναι αυτή που είναι.
Αφού με γέννησε, δε μπορούσε να κάνει άλλα παιδιά. Και το ήθελε.
Κι όταν γεννήθηκε η Άννια...
- Κι εσύ συμφώνησες σ'όλα αυτά. - Ήμουν δεκάξι χρονών.
- Τόσο ήταν κι η Ζαν Ντ'Αρκ! - Το έχεις ξαναπεί αυτό.
Το έκαναν για μένα, είπαν, για να τελειώσω τις σπουδές μου.
- Τώρα ξέρω ότι ήθελαν το παιδί. - Κι απέφυγαν το σκάνδαλο.
Εκείνη διευθύντρια, εγώ καθηγητής κι εσύ μαθήτρια.
Αλλά εσύ θα αποφάσιζες.
Δεν είπες ότι ήθελες να είναι το δικό μας παιδί.
Δε μπορούσα.
- Δε μπορούσες; - Είχες κι εσύ κάποιο ρόλο.
Η μητέρα είπε ότι σε συνέφερε να μη διεκδικήσεις το παιδί...
...αλλιώς θα σε κατηγορούσαν για αποπλάνηση ανήλικης.
Την άκουσα να το λέει στον πατέρα. Και σίγουρα θα το έκανε.
Έτσι του είπε;
Ήταν ψέματα;
Λίγο.
Πώς είναι δυνατόν το παιδί σου να δηλωθεί σαν παιδί άλλης;
Γίνεται αν γνωρίζεις τον γιατρό. Κι αυτός δεν ήξερε τίποτα.
Συνήθως κοιμάμαι μια ώρα το απόγευμα.
Κοιμήσου. Δεν είναι ανάγκη να χαλάσεις τη συνήθειά σου.
Σκέφτηκα ότι ήταν καλή λύση, ότι δε θα είχα καμιά έγνοια.
Δε θα σ'ενοχλήσω για πολύ.
- Σχεδιάζεις να πας κάπου; - Στη Ρουμανία το καλοκαίρι.
Έχω πολύ καιρό να δω διαβατήριο.
- Κοίτα. - Τι είναι;
Πιστοποιητικό από γιατρό ότι γέννησα πριν έξι χρόνια.
Η μάνα σου θα συμφωνήσει να την αφήσει;
Πρέπει.
Δε θα τη γνώριζες. Δεν περίμενα να είναι τόσο τρυφερή μαζί σου.
Δεν ήταν έτσι μαζί μου.
Άκου...
Δεν πρέπει να το πω σε κανέναν.
Όταν η Άνια ήταν έξι μηνών, γύρισα νωρίς απ'την κατασκήνωση.
Μ'έστελναν συνέχεια στην κατασκήνωση.
Κι όταν γύρισα, την είδα να ταϊζει την Άνια.
- Φυσικό δεν ήταν; - Όχι.
Τη βύζαινε.
- Μα δεν είχε... - Δεν είχε!
Η Άνια πιπίλιζε το βυζί της μάνας μου.
Δε θα σ'αφήσει τώρα.
Τι έγινε;
Τίποτα. Χτύπησα το δάχτυλό μου.
Δε θα πονάει τώρα.
Κοιμήσου τώρα, αγάπη μου.
- Θα λείψω...Πρόσεχε το παιδί. - Τι πρόκειται να κάνεις;
Θα βασανίσω λίγο τη μητέρα. Θα τηλεφωνήσω.
Όχι από δω.
Αν κάλεσαν την αστυνομία, ίσως παρακολουθούν το τηλέφωνο.
- Θα καλέσω από θάλαμο. - Έχει έναν στον σταθμό.
- Να έρθω μαζί σου; - Και θα μείνει μόνη η μικρή;
Θα σου διαβάσω κάτι.
Για τη μαμά σου και για τη γιαγιά σου.
Μια ιταλική ταινία... Μητέρα και κόρη...
...μερικές σκηνές... που χαϊδεύει η μια την άλλη...
Έτοιμες οι αρκούδες;
Ποια είναι η μικρή;
Η κόρη μου.
Μην έρθεις για λίγες μέρες... Ίσως έχω προβλήματα...
Μπαμπά...
Είμαι μαζί της.
- Τι θα κάνεις; - Δώσ'μου τη μητέρα.
Πες μου.
Δε μπορείς να με βοηθήσεις, μπαμπά.
Η μητέρα σου κλαίει συνέχεια.
Πήρε ηρεμιστικό. Κοιμάται τώρα, νομίζω.
Ποιος είναι;
Είμαι μαζί της.
- Κάλεσες την αστυνομία; - Ναι, αλλά δεν έχει σημασία.
Πού είσαι;
Κάλεσε πάλι και πες τους ότι βρέθηκε η Άνια.
Φυσικά...Πού είσαι;... Θα έρθουμε να σε πάρουμε...
Πού είσαι; Θα έρθουμε αμέσως.
Δε μπορώ να σου πω... Πρέπει να τ'αλλάξεις όλα.
Τι ν'αλλάξω;
- Η Άνια πρέπει νά'ναι δική μου. - Αυτό είναι αδύνατον.
Πρέπει να είναι.
- Κανείς δεν ξέρει γι'αυτό. - Θα το μάθουν. Θα το αποδείξω.
Δε θ'αποδείξεις τίποτα.
Το ξέρει μόνο ο Ζάτβικα, και δε θα πει λέξη.
Ο πατέρας το ξέρει.
Δεν ξέρει τίποτα.
- Και ο Βόιτεκ. - Μην τον υπολογίζεις αυτόν.
Όταν βγω στη σύνταξη, θα σου πω πράγματα.
Έκλεψες το παιδί μου. Δεν έπρεπε να γίνει αυτό.
Έκλεψες το παιδί μου. Είναι γεγονός, είναι παιδί μου.
Κι οι δυο σας ξεκόψατε από μένα...Στα πάντα...
Έχετε δυο ώρες να το σκεφτείτε. Μετά θα σας δωσω οδηγίες.
Φώναξε τη Μάικα.
Βγήκε έξω. Θα γυρίσει σε λίγο.
- Γιατί ξύπνησες; - Ξυπνάω συχνά.
Η Μάικα μου είπε σήμερα ότι δεν έχω μητέρα.
Έχεις. Δεν κατάλαβες.
- Έχω και πατέρα; - Και πατέρα.
Η Μάικα είπε ότι εσύ...
Δε νυστάζεις;
Να σου δείξω πώς φτιάχνω τα αρκουδάκια;
Αυτά;
Πώς ήξερες ότι θα την έπαιρνε;
Δεν έχω ελιές.
Έχεις...εδώ...κι εδώ...
- Έχω ελιές παντού; - Είσαι μάγος;
Κάποτε ήμουν μάγος...
Μάγος πάρα πολύ τρομερός... και πάρα πολύ κακός...
Δε θυμάσαι κανένα μαγικό κόλπο;
- Γιατί δεν κοιμάσαι; - Ξύπνησε.
Μάικα...Λέει ότι είναι μάγος!
Να με λες "μαμά".
Πες "μαμά".
Σε παρακαλώ, πες "μαμά".
Πες "μαμά" στη μαμά.
Ναι, γνώρισα τη φωνή σας...
Όχι...Δεν την έχω δει τα τελευταία έξι χρόνια...
- Ψάχνουν να σε βρουν. - Το ξέρω.
Δεν ξέρει τίποτα... Κοιμόταν...
- Πολλούς ανθρώπους ενοχλήσαμε. - Δεν πειράζει.
Δεν ξέρουμε τίποτα για το παιδί μας. Ποιους ξέρει, πού πάει...
Τη χάσαμε...Ποτέ δεν περίμενα ότι θα έπαιρνε την Άνια.
Την αγαπάει...Πρέπει να της δώσουμε πίσω την Άνια...
Δε μπορώ...
Η Μάικα ήταν πάντα το κοριτσάκι σου...Η Άνια ανήκε σε μένα.
Η Μάικα δε μπορούσε να είναι το κοριτσάκι σου.
Περίμενες πολλά απ'αυτήν... Δε μπορούσε ν'ανταποκριθεί...
Ήξερε ότι έπρεπε να κερδίσει την αγάπη σου.
Όταν διαπίστωσες ότι ήταν έγκυος, άρχισες να ουρλιάζεις.
Ήξερα ότι αυτό ήταν το τέλος.
Στεκόταν εκεί σιωπηλή.
- Πάψε, την ξέρω τη ιστορία μας. - Την ξέρει και η Μάικα.
Θέλει να πάρει την Άνια για πάντα.
Θέλει να την πάρει μακριά για πάντα. Καταλαβαίνεις;
Μακριά για πάντα, στον Καναδά.
Κατάφερε και βρήκε μια ψεύτικη πρόσκληση.
Κι εγώ σκέφτηκα...
Ας φύγει για πάντα κι ας μας αφήσει μόνους με τη μικρή.
Το σχεδίασε να φύγει μαζί με την Άνια.
Θα τις χάσουμε και τις δυο.
Πρέπει να τις βρούμε... Να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον.
- Ήξερες πολύ κόσμο. - Όχι πια.
Πήγαινε να ξυπνήσεις τον Γκρέγκορ...Σε παρακαλώ...
Ουρλιάζει έτσι σχεδόν κάθε νύχτα...
Εδώ και πολύ καιρό.
Έχει εφιάλτες, αλλά ποτέ δε μας είπε τι είναι.
- Δεν ξέρω τι τη φοβίζει. - Τη φοβίζουν τα μελλούμενα.
Αν θες να φύγεις μαζί της... Δεν ξέρω για πού...μακριά...
Δε θα το αντέξει...Αυτά τα ουρλιαχτά, η υστερία...
Είναι πολύ εύθραυστη.
- Κάτι σ'έχει τρομάξει. - Μπορείς να μείνεις όσο θέλεις.
Όχι γι'αυτό.
- Θα καταστρέψεις το παιδί. - Είναι και δικό σου παιδί.
Πρέπει να πας πίσω...
Καταλαβαίνω...
Χρειάζεται ένα κανονικό σπίτι...
Το κρεβάτι, τα παιχνίδια, το γάλα της...Καταλαβαίνεις;
- Τι καταλαβαίνεις; - Πρέπει να έχει το σπίτι της.
Έχεις δίκιο.
Ο φίλος μου έχει ένα βαν. Μπορεί να σας πάει στη Βαρσοβία αμέσως.
Εντάξει.
Αλλιώς μπορείς να μείνεις εδώ... Εγώ θα μετακομίσω αλλού...
Όχι, έχεις δίκιο...Ας έρθει το βαν να μας πάρει...
Ξύπνα, πρέπει να φύγουμε... Έλα ν'αλλάξεις ρούχα...
Πού είναι ο Βόιτεκ;
Δε μας θέλει εδώ.
Άφησε αυτό για σένα.
Σε ξύπνησα;
Λυπάμαι...Δεν έχει νόημα...
Ξέρεις πώς είναι η Εύα.
Με ικέτεψε γονατιστή να έρθω σε σένα.
Φοβάμαι... Όλα αυτά είναι...
Δε μπορώ να κάνω πολλά.
Ίσως μπορέσω να περάσω μια αγγελία στην τηλεόραση.
Αν δεν παρέλαβε το διαβατήριο, μπορούμε να τη σταματήσουμε...
Και πάλι ζητώ συγνώμη.
- Μήπως ξύπνησα τα παιδιά; - Όχι, κοιμούνται.
Το φοβόμουν αυτό. Έφυγε.
Τι θα κάνουμε;
Πέρασαν οι δυο ώρες.
Δυόμιση ώρες πέρασαν.
Άκουσέ με.
Ελάτε κι οι δυο στο σπίτι.
Θα σου δώσουμε λεφτά ν'αγοράσεις ένα διαμέρισμα.
Θα βλέπεις την Άνια όποτε θες.
Θα την παίρνεις τις Κυριακές, να πηγαίνετε σινεμά...
Θα είναι και δική σου και δική μου.
Όταν πεθάνω θα είναι δική σου.
Τι άλλο θες;
Αύριο θέλω τη συγκατάθεσή σου για να πάει η Άνια στον Καναδά.
Το κατάλαβες;
- Μάικα, δε μπορώ να... - Και δε μας ξαναδείς ποτέ πια.
Η Άνια κοιμάται στον ώμο μου και δε με νοιάζει πια...
Απόψε κατάλαβα ότι πρέπει να την έχω εγώ μόνο.
Πες ότι συμφωνείς τώρα, αλλιώς μας χάνεις για πάντα.
Συμφωνώ.
Εμπρός, Μάικα...Συμφωνώ...
Ο Βόιτεκ είμαι.
Μου είπες ψέματα νωρίτερα.
Είναι εκεί;
Ήταν...Κι έφυγε κρυφά με το παιδί...
Πού είναι; Είπε πως δεν τη νοιάζει πια...
Δε θα πήγε μακριά. Ψάξτε με τ'αμάξι σας. Θα ψάξω κι εγώ.
Κοντά σε σένα;
Ναι, γύρω στο Γιόζεφοβ.
Θες να ρίξεις ένα κλαδί;
Φίλησέ με.
- Μ'αγαπάς; - Ναι.
Τίποτα;... Φοβάμαι πολύ...
- Είμαστε άτυχοι. - Ας ψάξουμε στους σταθμούς.
Δεν έχει τρένο σήμερα. Είναι Κυριακή.
Δε μας βοηθάει η τύχη.
Θα πάω απ'το δάσος, προς το Οτβόκ.
Πήγαινε.
Τι ώρα φεύγει το τρένο;... Όποιο νά'ναι...Τι ώρα;
Σε δυο ώρες, είναι Κυριακή.
Κάποιος άντρας; Θες να ξεφύγεις από κάποιον άντρα;
Απ'τα πάντα.
Έλα μέσα, είναι ζεστά. Μπορείς να κοιμηθείς.
Μήπως είδατε μια κοπέλα μ'ένα παιδί;
Μια κοπέλα μ'ένα παιδί;
Με γυαλιά, με σακίδιο... Και μια μικρή έξι χρονών...
Ήταν εδώ, αλλά έφυγε πριν δυο ώρες.
Ρώτησε για το τρένο και...