Ν' ανοιχτεί μετά τον θάνατό μου
Δευτέρα του Πάσχα!
Άνοιξε!
Βιάζομαι!
Άνοιξε να μπω!
Δευτέρα του Πάσχα!
Δε θα προφτάσω να στεγνώσω τα μαλλιά μου!
Μπαμπά, θα μιλήσω στο δωμάτιό μου. Κατέβασε το ακουστικό.
- Το έκλεισε; - Μάλλον.
Κατέβασες το ακουστικό, μπαμπά;
- Πώς πας; - Άδικα ανησύχησα.
Μου ήρθε η περίοδος σήμερα το πρωί.
Πού είναι το εισιτήριό μου;
Φοβάσαι;
Αν έλεγα όχι, θα με πίστευες;
Θυμώνω όταν φεύγεις.
Ακόμα δε στέγνωσαν.
Ξέχασα να πληρώσω το νοίκι και το τηλέφωνο.
- Πού είναι οι λογαριασμοί; - Στο συρτάρι του γραφείου.
Ν'ανοιχτεί μετά τον θάνατό μου
- Μικρό όνομα;...Ηλικία; - Άννα...Είκοσι...
- Φοιτήτρια; - Τριτοετής στη Δ.Σ.
- Στη Δραματική Σχολή. - Ξέρω.
Θέλει να πάει εκεί ο γιος μου. Τι εξετάσεις πρέπει να περάσει;
Φιλολογία, απαγγελία, τραγούδι.
Εσύ ποιον ποιητή απάγγειλες;
Έλιοτ;...Ο γιος μου δεν έχει καμιά ελπίδα...
Τι έχουν τα μάτια σου;
Χτες, ένα αεροπλάνο που έβλεπα, έγινε μια θολή κηλίδα,
Βλέπω τους αριθμούς λεωφορείων την τελευταία στιγμή.
Πρέπει να πλησιάσουν πολύ.
Μάντεψες τα τελευταία γράμματα;
- Ξέρεις αγγλικά; - Ναι.
- Πώς διαλέξατε αυτά τα γράμματα; - Ελέγχω και τη νοημοσύνη.
Ο πατέρας μου έφυγε χτες με το αεροπλάνο που δε μπορούσα να δω.
Τι κακό έκανα;
- Τι έχεις; - Μόνο τον εαυτό σου σκέφτεσαι.
Έχεις θυμώσει;
Δε μ'αρέσει που είναι μακριά ο πατέρας μου.
Αν έχεις τόσο μεγάλη κατάθλιψη, μπορώ να μείνω μαζί σου.
Για την κόρη μου Άννα
Λοιπόν;... Ποιος έχει σειρά;
- Εγώ, όπως πάντα. - Κι εγώ.
Καληνύχτα, άλλο πια δε θα μείνουμε εδώ.
Για όνομα του Θεού, δεν τον αγαπάς;
Δε χαζεύει η πριγκίπισσα, τον αγαπάει πολύ. Συγκεντρώσου.
Γιατί τον αγαπώ;
Υπάρχει κάποιο κρυφό νόημα. Όλοι έχουν κάποιες αδυναμίες...
- Τότε γιατί τον αγαπώ; - Δεν ξέρω.
Επειδή σε κοιτάζει επίμονα ίσως.
Όπως θέλετε.
Πηγαίνετε εκεί πάνω κι οι δυο σας, εμπρός.
Μην το σκέφτεσαι καθόλου Πες την ατάκα σου...
Καληνύχτα...άλλο πια δε θα μείνουμε εδώ.
Ας σε πάρει ο ύπνος μέσα στη βελούδινη αγκαλιά του.
Όχι ντροπαλά.
Κι ανακούφιση να βρει για τον κάθε σου πόνο...
Πάψε να χαμογελάς και πλησίασε.
Με τ'αγαπημένα μάτια σου, κοίταξέ με ακόμα μια φορά.
Δώσ'μου τα μάγουλά σου.
Δε συγκεντρώνεσαι.
- Να χαϊδέψω τα στήθια σου. - Δε γίνεται.
Τα σφίγγει το φόρεμά μου.
Δε θ'αφήσω να κοιμηθείς, χωρίς ανάγκη από αγάπη...
Κατάλαβες;...Μπορείς να το κάνεις...Συγκεντρώσου.
Για την κόρη μου, Άννα
Συγνώμη που δεν τηλεφώνησα πρώτα.
Ο Μίχαλ μου είπε να πάρω κάποια σχέδια.
Βιάζομαι. Με περιμένουν κάτω.
Γνωρίζεστε χρόνια με τον μπαμπά μου, έτσι;
- Ήμαστε συμφοιτητές. - Γνωρίζατε τη μητέρα μου;
Ναι, αλλά όχι πολύ καλά.
- Πώς ήταν;...Ήταν καλή; - Σαν εσένα...Της μοιάζεις πολύ.
Ήταν πολύ ευαίσθητη.
Μήπως είχε κάποιο μυστικό; Κάτι που ήθελε να μου αποκαλύψει;
Θα στο είχε πει.
Ήμουν πέντε χρονών όταν πέθανε.
Θα είχε γράψει γι'αυτό...
Πρέπει να φύγω.
Θα ξανάρθω όταν γυρίσει ο Μίχαλ.
Γιατί ήρθες να με συναντήσεις εδώ;
Ωραία γυαλιά. Μ'αρέσει ο σκελετός.
Συμβαίνει τίποτα;
Κάτι στη σχολή;... Τότε τι;
"Αγαπημένη μου κόρη...
Δεν ξέρω τι θα νιώσεις όταν διαβάσεις αυτό.
Θα είσαι μεγάλη, κι ο Μίχαλ δε θα ζει πια.
Είσαι μικρούλα τώρα. Σ'έχω δει μόνο μια φορά.
Δε σε φέρνουν σε μένα γιατί πρόκειται να πεθάνω.
Έχω κάτι σημαντικό να σου πω.
Ο Μίχαλ δεν είναι πατέρας σου.
Μια στιγμή ανοησίας, και πολύς πόνος...
Ο Μίχαλ θα σ'αγαπήσει σαν δική του, θα ζήσεις καλά μαζί του.
Προσπαθώ να σε φανταστώ όταν διαβάζεις αυτό το γράμμα.
Έχεις μαύρα μαλλιά, έτσι;
Έχεις λεπτά χέρια και απαλό λαιμό;
Έτσι θα ήθελα να είσαι...
Η μητέρα σου."
- Καλημέρα. Ο Γιάρεκ είναι εδώ; - Έχει βγει.
Θα γυρίσει σύντομα. Έλα μέσα.
- Είπε ότι θέλει να παντρευτούμε; - Εμμέσως.
Αυτό μ'έκανε να καταλάβω.
Θέλω να παντρευτούμε αμέσως.
- Κι ο πατέρας σου; - Δεν έχει σημασία.
Δεν είναι πατέρας μου.
Έψαχνα να σε βρω.
Πάλι ξέχασα τα κλειδιά.
Φτάσαμε.
Κάτω πηγαίνετε;
Ξέρεις;
Πες μου.
Ναι, το μάντεψα.
- Συγνώμη, σας κατέβασα. - Κάτω πηγαίναμε.
- Μα είναι το υπόγειο εδώ. - Έλα, πάμε.
Βλέπεις τη μητέρα σου;
Ένας απ'αυτούς μπορεί να είναι ο πατέρας σου.
Της μητέρας σου ήταν. Μου την έδωσαν στο νοσοκομείο.
Πότε το κατάλαβες;
Ποτέ δεν ήξερα σίγουρα...
...αλλά πάντα υποπτευόμουν.
Με εξαπάτησες.
Δεν είχε σημασία, νόμιζα. Πάντα ήσουν κόρη μου.
Έπρεπε να μου το πεις.
Σκόπευα να σου δώσω το γράμμα όταν γινόσουν δέκα χρονών.
Αλλά ήσουν μικρούλα στα δέκα σου.
Κι είπα να στο δώσω στα δεκαπέντε σου.
Αλλά στα δεκαπέντε σου ήσουν πολύ μεγάλη.
Κι έτσι το έκλεισα σ'ένα φάκελο...
Τόσο απλά...
Νόμιζα ότι τίποτα δε θ'άλλαζε ανάμεσά μας.
Ένα ψέμα...
Είναι ψέμα...
Κοίτα...
Δυο κεριά...
Αυτό είναι δικό μου...
...κι αυτό δικό σου.
Όποιου σβήσει πρώτο έχει το δικαίωμα να κάνει ερωτήσεις.
Σύμφωνοι.
Το ρεύμα το έσπασε.
Έχεις τσιγάρο;
Κέρδισες. Ρώτησέ με και θα σου απαντήσω άμεσα.
Γιατί διάβασα το γράμμα;
Γιατί εσύ ήθελες να το διαβάσω.
Πρώτη φορά το εντόπισα...
...όταν μετακομίσαμε κι έπεσαν πράγματα απ'την τσάντα σου.
- Ήμουν δεκάξι χρονών. - Δεκαπέντε και μισό.
Το έβαλα στη θέση του, αλλά ήξερα ότι υπήρχε.
Να διαβαστεί μετά τον θάνατό σου; Μου φάνηκε συναρπαστικό!
Πρόσεξα ότι το έπαιρνες μαζί σου στα ταξίδια σου.
Δεν το πήρες την τελευταία φορά.
Επίτηδες.
Το πήρα.
Τρεις μέρες το κουβαλούσα μαζί μου.
Μετά μια βδομάδα, σε μια βόλτα στο ποτάμι...το άνοιξα.
Σίγουρα απάντησες άμεσα.
Εσύ το διάβασες;
Δεν ήταν άμεση απάντηση.
Στη σχολή λένε να σκεφτόμαστε: "Γιατί; Υπάρχει κρυφό νόημα;"
Έχω κρυφό νόημα.
Από καιρό ένιωθα ποιο ήταν το περιεχόμενο του γράμματος.
Όταν πρωτοπλάγιασα με άντρα, σαν να ένιωσα άπιστη.
Ήσουν εσύ.
Συνέχεια ψάχνω για κάποιον...
Κι όμως όταν μ'αγγίζουν, σκέφτομαι τα χέρια σου.
Είμαι κοντά σε άλλον, μα δεν είμαι μαζί του.
Πώς πρέπει να σε λέω τώρα;
Δεν ξέρω.
Είμαι η Άννα.
Καλωσόρισες...Πώς τα πήγες;
Στείλαμε τα σχέδια, λάβαμε το τέλεξ. Όλα είναι εντάξει.
Το ρεύμα το έσπασε.
Αυτό δεν ήθελες;
Αυτό πρέπει να είναι.
- Έχει αποτέλεσμα; - Βέβαια...Για κοίτα.
Πριν έναν μήνα άρχισα να το βάζω.
Πίνουμε βότκα;
- Πότε παίρνεις το δίπλωμά σου; - Τον Μάιο.
Όχι άλλο, φίλε. Φεύγω. Ακόμα δεν άνοιξες τις βαλίτσες σου.
- Πήγαινε στον φίλο σου. - Έφυγε.
Το ξέρω. Γιατί δεν πας να τον βρεις;
Φύγε καλύτερα. Δε θες να μου μιλήσεις.
Δε θέλω να σ'ακούσω!
Άσε με!
Ποιον φοβάσαι;
Εμένα ή τον εαυτό σου;
Περιττό να φοβάσαι πια. Θα παντρευτώ.
Σήκωσέ το.
- Θα είναι η Κρίστα ή η Μάρθα. - Ή ο Γιάρεκ, ο δικός σου.
Δεν ξέρω...Κοιμόμουν...
Πάρε με αύριο.
Δεν ξέρει για τον γάμο;
Δεν ξέρω...Το είπα στη μητέρα του.
Και δε φοβάσαι;
Θες να μιλήσεις;
Αλήθεια;
Προσπάθησε να ξεφύγεις...
Φύγε...παντρέψου...
Αλλά τίποτα δεν πρόκειται ν'αλλάξει.
Αυτό που προσπάθησα να σου πω είναι η αλήθεια.
Πάντα ένιωθα ένοχη όταν έκανα έρωτα. Τώρα καταλαβαίνω γιατί.
Ένιωθα ότι σε απατούσα.
Εγώ ποτέ δεν ένιωσα έτσι.
Ας συμφωνήσουμε κάτι.
Αν πεις ψέματα και σε πιάσω, θα το παραδεχτείς. Εντάξει;
Είπες ψέματα ότι δεν ένιωθες έτσι;
Το ένιωθες;
Το ένιωθα.
Ζεις τη δική σου ζωή.
Είσαι ελεύθερη, κι εγώ θα κάνω πως δεν έχω επηρεαστεί καθόλου.
Κι αν αποφασίσεις να παντρευτείς τον Γιάρεκ, δε θα πω όχι.
Πρέπει να κάνεις αυτό που θέλεις.
Δεν έχω κανένα δικαίωμα να σε περιορίσω.
Αν σου απαγόρευα ή σ'ανάγκαζα...
...αυτό θα σήμαινε ζήλια, ακόμα και στα δικά μου μάτια.
Όχι προστατευτική ζήλια που νιώθει ο πατέρας για την κόρη...
...αλλά ζήλια για μια γυναίκα.
Δεν ήθελα να είναι έτσι...Ποτέ.
Αλλά έτσι ήταν.
Δεν ξέρω τι είναι.
Όταν πριν τρία χρόνια μ'έπιασες στο κρεβάτι με τον Μάρτιν...
- Γι'αυτό έφυγες; - Ναι.
Μετά προσπάθησα να το δικαιολογήσω.
Κανένας πατέρας δε θέλει να τραβιέται η κόρη του.
- Μα δεν ήμουν κόρη σου. - Δεν ξέρω...
Συχνά σκεφτόμουν ότι ίσως είχε κάνει λάθος η μητέρα σου...
...παρόλο που οι γυναίκες υποτίθεται ότι ξέρουν σίγουρα.
- Ίσως είχε κάνει λάθος. - Καμιά δεν ξέρει στα σίγουρα.
Πώς το ξέρεις;
Το ξέρω.
Ήσουν έγκυος;
Πότε;...
Πέρσι...
Ταξίδευα, έλειπα απ'το σπίτι, σε άφηνα μόνη...
...επειδή ήθελα να συμβεί κάτι ανεπανόρθωτο...
...όταν πήγαινες στο κρεβάτι με κάποιον...
...αλλά έλπιζα κι ακόμα ελπίζω να κάνεις ένα παιδί.
Γι'αυτό δεν το ήθελα. Θα το δεχόσουν με συγκατάβαση.
Γι'αυτό δε στο είπα.
Αλλιώς θα έλεγες, "Εντάξει, κάνε έκτρωση...Κανένα πρόβλημα."
Δε σκέφτηκες καθόλου ότι δεν ήθελα το ανεπανόρθωτο;
Γιατί ήθελες να κάνω παιδί;
Δε θες να έχεις ανάμιξη στα πράγματα, όπως με το γράμμα.
Το βάζω στη θέση του.
- Σε σένα απευθύνεται. - Δεν το θέλω.
Όταν ήμουν μικρή κι έκλαιγα, μου χάιδευες την πλάτη.
Μια φορά έκλαψα στα ψέματα για να με χαϊδέψεις στην πλάτη.
Τόσο πολύ μου άρεσε.
Δεν ήθελες να μεγαλώσω, έτσι; Ήθελες να μείνω παιδί.
Είχα πια στήθος, αλλά δεν άφηνες να φοράω σουτιέν στο μπάνιο.
Πριν έρθει η πρώτη μου περίοδος, με πήρες στα βουνά...
...προσπαθώντας να τη σταματήσεις.
Δεν ξαναπαντρεύτηκες, ούτε τη Μάρθα ούτε καμιά άλλη.
Τις φοβόμουν.
Δεν ήταν απαραίτητο, γιατί δεν ξαναπαντρεύτηκες.
Περίμενες εμένα;
Περίμενες...
Έπρεπε να γίνει...
Δεν είμαι κόρη σου.
Κι είμαι μεγάλη τώρα.
Θέλεις;
Θέλω ν'απαντήσεις σε ακόμα μια ερώτηση.
Μόνο μια.
Γιατί ήθελες να διαβάσω το γράμμα;
- Επειδή επιθυμούσα το ανέφικτο. - Δεν ήξερες αν ήταν ανέφικτο.
Γι'αυτό σε χτύπησα σήμερα, για πρώτη φορά στη ζωή μου.
Επειδή άνοιξες το γράμμα, επειδή ήθελα να τ'ανοίξεις.
Επειδή η μητέρα σου είπε σε σένα κάτι που δεν είπε σε μένα.
Επειδή σ'αγαπώ και δεν είσαι κόρη μου.
Επειδή όλα μπορούσαν να είναι διαφορετικά.
Επειδή το παρελθόν ποτέ δε γυρίζει πίσω.
Επειδή τις φορές που με χάιδευες στην πλάτη όταν έκλαιγα...
- Σοκολατένιος βασιλιάς... - Καραμελένιος ακόλουθος...
Ζαχαρένια πριγκίπισσα...
Μπαμπά!
Σου είπα ψέματα... Ούτε καν άνοιξα το γράμμα...
Μόνη μου έγραψα αυτά που σου είπα στο αεροδρόμιο.
Αντέγραψα το γραφικό χαρακτήρα της μητέρας απ'το φάκελο.
Ήταν γράμμα της μητέρας μου;
Δεν ξέρω.
- Πού πας; - Να πάρω γάλα.
Τι θα κάνουμε με το γράμμα;
Αυτό είναι το αληθινό.
Θα με βοηθήσεις;
Αγαπημένη μου κόρη...
Θέλω να σου πω κάτι πολύ σημαντικό.
Ο Μίχαλ δεν είναι...
Κάηκε το υπόλοιπο.
DVDRip-SUBRip Gandalf